1


Ik zat met anderen om een tafel waaraan een blinde zat:
hij sneed met een scherp mes vruchten door en zei:"Kijk hier,

deze vruchten zijn bloed; het stroomt over de tafelrand.
Zoals het mensdom uit de brandende bossen schuimt
en in paniek de beschaving achter zich laat;

en ook is het verf, het gevonden materiaal
voor de vruchten van het fruit."

Met deze materialen
begon hij te schilderen, het werd
een ikoon, een beeld dat heel oud leek
want onder de verf scheen het hout te verkruimelen.

"De vruchten waren heel: maar met het breken van de schil
is een chaos ingetreden die zich woekerend
als een ziekte verbreidt."

Ik kreeg het antieke schilderij. Het had ineens
een spiegelend oppervlak. Ik keek bang. Het toonde mij
een oude vrouw.

Het paneel droeg ik onder de arm
door de kille nacht. Angst
leek in de nevelslierten te trillen
over de straat.




Volgende
Vorige
Teksten
Schilderijen van Adriaan Brolsma