Ik heb alleen mijn weg vervolgd,
tot hier. Ik heb uw huis gezocht,
uw vriendschap.

Viktor
Hebt u mij niet, als een gemaniëreerde herderin
grillig in de bossen spiedend
in dit café getroffen;

Of volgde u
tekens? En welk doel hebt u nagestreefd
met uw eenzame reis, ver van het gemakkelijk bed
dat u hier wachtte?
Maar vertel ons eerst het einde van uw reis.

Marchesa
Ja, 't ging verder.
Ineens zag ik in de verte
grote steden lonken.

Rond de basis van het monster
heb ik gewapend beton geschonken.

Lachend
zonk het.

Onnavolgbaar
schitterde het in de groene diepte:
begeerlijk - onherroepelijk!

Een orkest
is het water
ontstegen

In luide korrels klanken
manifesteerde zich
vlees

Tussen het gierend geweld
zong ik een mis, het was
alsof lichtflitsen
op de naakte lucht wonden
etsten; onherroepelijk requiem

Volgende
Vorige
Teksten
Schilderijen van Adriaan Brolsma