Ook al kost het mij mijn leven,
ik wil wachten tot het vuur
hier binnendringt.

Voel je, hoe wij nu één stem zijn, Viktor?
Je hoort mij niet, want je spreekt mijn woorden
zelf. En het antwoord
komt, het komt:

(Donderslagen)

Harald
Wat is het mooi, wat
mooi! Lichtflitsen,
heel sterk en schel. Ik zou ze allemaal
willen onthouden.

Viktor
Gongslagen. Een bliksemflits
opent mij. Langzaam, maar onmiskenbaar helder
duikt achter mijn tong de oorzaak op:
bijna tastbaar.

Marchesa
De feestmuziek verstart
tot één lange, luide toon.
Mijn borst verbleekt en klaart op
tot kristal of diamant. Ik ben
doorschijnend; ik ben niet meer!

Harald
Ik zou al die bliksemflitsen
willen onthouden, en de meteoren
tellen aan de avondlucht
en van hun schitterende staarten
foto's maken in mijn geheugen,
wit op zwart, ik wil alle lichten
onthouden
aan de avondlucht!

Ik wil toezien hoe de electriciteit
zich ontlaadt in de vergezichten
buiten dit huis.

Volgende
Vorige
Teksten
Schilderijen van Adriaan Brolsma