Het tweede bedrijf
(Een heuvelrug. Op de achtergrond de stad; rechts een rivier.)

Marchesa
Als ik 's nachts wakker lig en naar het onweer luister
denk ik soms dat ik verander. Emoties grijpen mij
makkelijk aan en ik denk dat ik verander. Maar als
de grenzen van mijn karakter verschuiven, gebeurt dat

als in een film, buiten mijn wil om, alsof ik uitgestrekt
op rotsen lig, en niet wil zwemmen in de zee
noch wandelen op het strand, mijn oren bedek
in het flikkerlicht van een slagveld, niet horen wil

niet zien: toch leg ik in het water mijn oude daden af
en verdwijnen mijn voetafdrukken langzaam in het zand,
vormt zich een toekomstbeeld in mijn gedachten
dat mijn handelen gedeeltelijk stuurt, en de gedachten
die ik nog niet heb; zo ook geloof ik nu

dat het niet de waarheid was die ik gisteren sprak:
ik heb tot nu gelogen, en denk ik nu
dat ik nu de waarheid spreek; omdat ik in elk stuk
een nieuwe rol speel, zal ik morgen
mijn woorden van vandaag
weer loochenen, ik lieg ook vandaag.



Soms kan ik nog geloven
dat een onaardse, welgezinde geest
mij, ondoorgrondelijk
langs duistere wegen leidt
tot duidelijke en verheven doelen
zoals in het orkest de melodie via opwindende modulaties
naar explosieve klimaxen gaat
en elk moment heeft zijn zin.

Volgende
Vorige
Teksten
Schilderijen van Adriaan Brolsma