Ik kan er niet omheen; het wordt van mij verwacht.
Ik help een ander! Dus snel maar.
Kijk: de zon begint te flikkeren
als een groot flitsapparaat.Dit is zeker het moment:

Omdat ik als mens
elk moment kan sterven,
laat mij gekruisigd
en herboren zijn, eer ik sterf.

Geef mij wijn.

(Evangelica geeft haar enkele glazen wijn. De marchesa sprenkelt
hier druppels van in het rond)

Neemt mijn lichaam. Drink mijn bloed.
Ik sterf niet inderdaad.
Ik ben de aktrice op het wereldtoneel:
ik sterf en maak plaats voor hen die na mij komen.

Evangelica
Blijf, Dolcissima, nog wat langer bij mij!
Alleen het spel van onze vriendschap
geeft mijn bestaan een zin.

Marchesa
De zon schittert
en nadert mij als een komeet.
Omstuwd door een verlangen
kom ik in beweging.
Ik ga
tussen het leger der Rechtvaardigen:

Laat mij gaan! Ik ben de heldin van het stuk,
die sterven zal! Ik ben bereid
en hoofdpersoon!
Maar wie zal mij doden? Is hij het, mijn held, mijn
hartsgezel en ideaal? Zal jij het doen,
in een intiem verbond mij laten vallen
in een afgrond van vertrouwen?

Volgende
Vorige
Teksten
Schilderijen van Adriaan Brolsma