alleen. Kom Harald, we moeten het huis gereedmaken
voor de nacht, we moeten de deuren sluiten,
de lichten doven, dit huis moet bewaakt worden
tegen inbraak, we moeten
alleen zijn en vechten tot de laatste man.

Harald
Haar woorden hebben een kern van adel. Denk je
dat zij, door hier te lijden,
in plaats van te betalen aan de bar,

niet als waardin zou tronen
op de kantelen van ons huis?
Of zou zij misschien integendeel

de smart verlichten van de schuld
die op haar drukt? Zij wil hier exploderen
bij stukjes en beetjes
zich in de lucht verheffen
en zo de hele wereld zien
en nog verder in 't rond: de kosmos
zou haar lichaam zijn.

Viktor
Wie zoekt geen bevrijding? Die de vuren ontsteken
beleven niet hun licht op hun pad
omdat zij verder gaan, maar anderen zoeken hun weg
bij dit licht dat geen uitkomst garandeert,
maar hen in duidelijke bakens langs
begaanbare wegen leidt; en zij, offerdier,
niet verlicht
maar gehoond
wordt in een boerenkar rondgereden als teken
van een zinloosheid:
met spoed, met spoed
wil zij sterven. In doornen
denkt zij de dood te vinden.
Maar, in doornen denkt zij dood te zijn.

U wilt een hechtere band met mij? Ik aarzel
of ik dit verlangen deel...

Volgende
Vorige
Teksten
Schilderijen van Adriaan Brolsma