(Door het raam zijn kometen en bliksemflitsen zichtbaar)

Uit deze energie zal in de ochtenduren
een nieuw verschijnsel
jullie verblinden. Ons gesprek is voorbij;
nu moeten we nadenken.

Want de elementen
roeren zich;

meteoren naderen
en een nieuwe vervulling
van de betekenis, waarnaar u zoekt, is op komst.

(Vuurbollen beginnen de kamer te doorkruisen)

Marchesa
Een zweem van waarheid stelt mij ineens gerust!
Een plotselinge vlucht
uit knellende angsten. Een verlossing. Ik leef even
als een mens; voorgoed misschien? Een woord
ontnapt mijn geest vóór ik het uit kan spreken.
Het orkest kan zich uit atonale oppervlakten
begeven in inzichten! Maar is de indruk misschien
vrijblijvend? Ik zoek het woord! Hoe
moet ik de verwachting omschrijven?

Steeds
maar de aanzet! Waar blijft
de harde detonatie?

De bliksem
is alleen buiten het venster! Kom
dichtbij!

Sla mijn borst
uiteen! Bliksemflitsen
open mij!
Rijt het hart
uit mij als brandoffer!

Volgende
Vorige
Teksten
Schilderijen van Adriaan Brolsma