Harald
Ik kruisig u niet,
u hebt uw dood gewenst; als u hem wenst,
is het het beste dat u lijdt;

want de wereld zal niet weten dat u sterft,
u alleen zult het weten, en niet in een moment vergaan,
maar in uren van sterven, dat wilt u:
anders heeft uw gang naar de dood geen zin.
Ik kruisig u niet, maar zij die u vereren
vragen uw bloed.

Marchesa
Maar wie zal mij dan kruisigen?

Vigilante
Ik heb twee armen; o ja! Ik ben handig! Geef mij
een hamer; met mijn kamera in één hand, nagel ik u
dan met de andere vast.
Ik trotseer de wet, ik verleen u van harte die dienst;
en daarna zal ik zorgen dat de wereld mij vreest
en u vereert! Ik zal de priesteres zijn
van uw dood, u doen lijden, maar ook doen leven
in de harten van ons volk. Laten we gaan!
De spanning verteert mij, ik kan niet wachten te zien
hoe u uw levensdoel bereikt!

(Allen af behalve Harald en Viktor)

Harald
In de verte, over de velden
wordt een misdaad begaan.
Ik hoor huilen, ik hoor schreeuwen
maar zie niet goed wat er nu gebeurt.

De menigte der Rechtvaardigen
heeft haar bedrogen. Zij geeft teveel
van zichzelf weg: haar leven en liefde. Zij
laat zich gaan.

(In de verte geroep; hamerslagen, luide kreten; flitslicht van
een fototoestel.)

Maar kijk! Een duisternis daalt op de aarde neer.

Volgende
Vorige
Teksten
Schilderijen van Adriaan Brolsma