broeikassen, tulpenvelden; de geur
van exotisch parfum... De grootste liefde of het leed
dat saamhorigheid smeedt
in dit eendrachtig kontinent. En rechtvaardig;
tevredenheid heerst
in dit prachtland: ik ben weer thuis.

Viktor
Vigilante! Het moet wel twee jaar geleden zijn
dat ik u voor het laatst heb gezien:
u hebt veel gereisd?

Vigilante
Twee maal heb ik de wereld rondgereisd; sensationele
reportages waren dat! Ik heb als een godin
geleefd!

(Op straat buiten geschreeuw. Geratel van karrewielen)

Viktor
Maar het reizen heeft u goed gedaan. De zeewind
heeft uw rimpels glad gestreken.

Vigilante
Vleier!
Zojuist nog heb ik
voor uw spiegelruit mijn rimpels geteld.
Kijk eens, hoe in de ouderdom
het stollend vet de huid ophoogt!
Zie hoe de huid
als een perzik wordt en zijn harde glans verliest.

Als dorre bladen. Het dood getij
verwoest mijn roze huid.
Toch wordt ik niet verwoest door rimpels:
veeleer groeit mij een nieuw inzicht.

Dan zie ik mijn huid voor mij opengaan
en de felle kleuren wisselend vervagen tot grijs
ik hoor hoe muziek één toon is
ik zie één wereld, één leven
één heelal:

daar komt licht uit,
s t r a l i n g .

Volgende
Vorige
Teksten
Schilderijen van Adriaan Brolsma